A_B_C_Ç_D_E_F_G_H

A
ağsak	aksak	1. Aksayan, hafifçe topallayan.
ağman		Ayıp, eksiklik, kusur.
ağman takmak		Lakap takmak.
akbacık	akça (I)	Oldukça beyaz, beyazca.
alabacak	alabacak	2. Ara bozucu, dönek, uğursuz (kimse).
alakancık, alağancık		2-5 mm.lik koyu kahve renkte, vucutta dolaştığında çok ısırgan bir böcek. (Atheta coriaria?)
an	an (I)	İki tarla arasındaki sınır.
analanmak		Sirke üzeri yeşillenmek, yosun tutmak.
analık		Üvey anne.
anahali		Kadınlarda aybaşı.
anası tanası		Hepsi.
andaç		Ön taraf : Andacımda dinelme!
andal		Bahçe, bağ ve bostanda sulamayı kolaylaştırmak amacıyla toprağın eğilimine göre ayrılmış bölümler, evlek.
andık	andık	Sırtlan.
apıl	apul apul	Tombul çocuklar bacaklarını açarak (salına salına yürümek).
arayirde	ara yerde	Arada.
atannaşmak		Kırıcı tartışmak.
atyimliği		Yenilen bir ot, çentik yapraklı yemlik. ("Scorzonera laciniata L. = Podospermum laciniatum).
avkalamak		Ovarak yıkamak; silkelemek; ovcalamak : Bulaşıkları avkalayıvır.
avkmak		Kabaca temizlemek.
ayıtlamak	ayıklamak	1. Bir şeyin içinden, işe yaramayan, gereksiz veya istenmeyen taneleri ayırıp çıkarmak, temizlemek.
avırt	avurt	Yanağın ağız boşluğu hizasına gelen bölümü.

B
bağcak	bağcık	Bağlama işinde kullanılan şerit biçiminde bağ.
bambıl	bambul	Kurtçuk evresinde ekinlerin kökünü, ergin evrede başakları kemiren, kahverengi, kın kanatlı böcek (Anisoplia austriaca).
bazı	pazı (III)	Bir ekmeklik hamur topağı, beze.
belek	belek	1. Kundak, çocuk bezi.
belertmek	belertmek	Gözünü, akı iyice belirecek biçimde açmak.
belik	belik	Saç örgüsü.
belmek	bölmek	1. Bir bütünü iki veya daha çok parçaya ayırmak, taksim etmek.
betine gitmek		Yadırgamak.
bıçılgan	bıçılgan	1. Azmış, yayılmış yara.
bicik	bicik	1. Meme.
birice		Kuma.
biseğel		Bir şekilde.
bişirik		Damlara atılan ot çamur karışımı.
bişşek	bişek	Yayık dövmede kullanılan araç.
bitik	bitik	3. Yapışık, dolaşık, ekli.
bizlemek	bizlemek	Ucu çivili değnekle hayvanı dürtmek.
bizziklemek		Durmadan dürtüklemek.
bocut		Bir çeşit su kabı.
boğarsak	boğasak	Boğaya gelmiş veya boğa isteyen inek.
boru		Aşılanmış meyve fidanı.
boşanmak	boşanmak	8. Sıyrılmak, kurtulmak.
böğelek	büve	Genellikle sığırlara saldıran, onların kanını emen, vızıltılarıyla tedirginlik yaratan sokucu sinek (Hypoderma bovis).
böğenmek		Su, önü tutulduğu için toplanmak, birikmek.
böğet		Suyun önüne çekilen set, bent.
böğmek		Suyun önünü boğmak, tıkamak.
bulama		Ağız, un ve şekerden yapılan bir tatlı.
bücük	inek	İnek.
bülük		Çocuk erkeklik organı.
büngüldemek		Suyun kaynaması.
büzzük	büzük	2. Kalın bağırsağın sona erdiği yer, anüs.


C
calpalamak	çalkalamak	1. Sulu bir şeyi sarsarak veya çırparak karıştırmak.
ceğe		Kenenin en küçüğü.
cenk çalmak		Bakır kaplardaki yemek yeşil renkte paslanarak bozulmak.
cere		Testinin büyüğü, toprak damacana.
cığıştı		Ot veya çalı arasında gezerken çıkan ses, hışırtı.
cımgımak		Sıçramak.
cıngar	çıngar	Kavga, gürültü.
cıngıl	cıngıl	1. Küçük üzüm salkımı.
cırba	cibre	Sıkılıp suyu alınan üzüm vb. meyvelerin posası.
cırcır	cırcır	3. Fermuar.
cırlavuk, cırlavık	bambul	Kurtçuk evresinde ekinlerin kökünü, ergin evrede başakları kemiren, kahverengi, kın kanatlı böcek (Anisoplia austriaca).
cıscıbıl		Parasız, pulsuz.
cıvdırmak		1. Çok sevinmek. 2. Delirmek, çıldırmak.
cızlağan	ısırgan	Isırgangillerden, her tarafı sert tüylerle kaplı, tüyleri kırıldığında karınca asidi denilen çok kaşındırıcı bir madde çıkartan bir ot (Urtica).
cibili		Sulu çamurlu.
cilpitmek	kırpmak	1. Parçalara ayırmak, kesmek, kırkmak.
cimcik	çimdik	1. Çimdikleme işi.
cimile	semizotu	Semizotugillerden, etli ve mayhoş yaprakları sebze olarak yenilen otsu bir bitki (Portulaca oleracea).
cingan	Çingene	1. Hindistan'dan çıktıkları söylenen, dünyanın çeşitli yerlerinde yaşayan bir topluluk, Çingen.
cingil		Küçük bakır kap.
ciniviz		Kısa boylu, çabuk kızan adam.
civcik	serçe	Serçegillerden, insanlara yakın yerlerde yaşayan, kışın göçmeyen, koyu boz renkli, ötücü küçük bir kuş (Passer domesticus).
corruk	tarla kuşu	Tarla kuşugillerden, tarlalarda yuva yapan, uzunluğu 20 cm, sırtı kahverengi, karnı beyaz olan, küçük, ötücü kuş, çayır kuşu, toygar (Alauda arvensis).
cozutmak		Sapıtmak.
curuşmak	buruşmak	1. Düzgünlüğü bozulmak, üzerinde kırışık ve katlamalar olmak.
cüleke		Çocuk topluluğu.
cülük	cücük	4. Kümes hayvanlarının yavrusu, civciv.

Ç
çalmak	çalmak	7. Üzerine sürmek. Boyamak
çamrama		Verimsiz toprak.
çapıt	çaput	2. Bez.
çar		Kadınların başlarına örttükleri geniş, beyaz örtü.
çara		Boğasak inekteki salgı.
çat	çat	İki yolun veya iki derenin birleştiği yer, kavşak.
çatayaz		Çok soğuk.
çatalavrat	kulağakaçan	Düz kanatlılardan, karnında çatal biçiminde iki uzantı bulunan, meyve ve sebzelere zarar veren otçul bir böcek (Forficula auricularia).
çatlak		Ağaçların dibinden çıkan sürgün.
çebiç	çebiç	Bir yaşındaki keçi yavrusu.
çeç	çeç	1. Tahıl yığını.
çelen	çelen	Ev saçağı.
çemremek	çemremek	Kolunu veya paçalarını sıvamak, eteğini toplamak.
çenilemek	çenilemek	Canı yanan köpek ağlar gibi acı acı ses çıkarmak.
çıbarmak		Deri, çarpmaktan morarmak, kızarmak.
çığırmak	çığırmak	1. Çağırmak, seslenmek.
çıkancı		Kiracı (göçmenler arasında).
çıkla		Katıksız.
çıngı	çıngı	1. Kıvılcım.
çıpkın	fışkın	1. Bir ağacın dibinden süren ince dal, sürgün, filiz, dal, piç.
çıtlık		Yenilebilen bir ot, çitlenbik, acı çıtlık (Chondrilla juncea ).
çiğin	çiğin	Omuz.
çilpiz	çırpı	1. Dal, budak kırpıntısı.
çimdirmek	çimdirmek	Çimme işini yaptırmak.
çimmek	çimmek	Suya bütün vücuduyla girip çıkmak, yıkanmak.
çinilemek	çınlamak	1. "Çın" diye ses çıkarmak.
çirtik	çentik	1. Bir şeyin kenarından kesilerek veya kırılarak açılan küçük kertik, tırtık.
çitil		Fide, fidan.
çitlek		Kabuklu kuruyemiş.
çoklaşmak		Bir araya gelmek.
çokuşmak		Bir araya gelmek.
çomça	çömçe	Tahta kepçe, çemçe.
çon		1. Kalça kaba eti 2. Ağaç güdüğü.
çot		Saplarından birbirine çatılmış, bağlanmış meyve.
çotmak	çatmak	4. Yükü hayvana iki yanlı yüklemek.
çöğdürmek	çöğdürmek	İşemek.
çöğür	çöğür (II)	2. Tohumdan yetişmiş küçük fidan.
çöz	çöz	1. Bumbar, bağırsak.
çulha	çulha	El tezgâhında bez dokuyan kimse.

D
dadak		Küçük çocuklara verilen tatlı yiyecekler, tatlı.
daklaşmak	takılmak	1. Birbirine takılmak. 2. Anlaşmazlığa düşmek, kavgaya tutuşmak, ağız kavgası yapmak.
dal	dal	1. Arka, sırt.
dalak	dalak	4. Bal peteği.
daldaşşak		Çırılçıplak.
darıcan		Sebzelerin arasında yetişen zararlı bir ot (Echinochloa crus-galli).
dartma		Tarlada su yolu veya yükseklik yapmak için iki kişi tarafından kullanılan büyük kürek.
dastar		Dokuma başörtüsü.
daş karaboya		Boyacılıkta kullanılan demir sülfat.
dayfalmak		Sıkıntıya düşmek: Yüreğim dayfaldı.
daylak	daylak	2. Çıplak.
daylı		Kanlı çıban: Daylılar çıkasıca!
dedesakalı		Yenilen bir ot, dedem sakalı, teke sakalı (Scorzonera L. Tragopogon porrifolius).
değmek		Miras kalmak. Bu bahçe babamdan değdi.
delice	delice	5. Atmaca, şahin (Accipiter nisus).
deplek	dümbelek	1. Ağzına deri gerilmiş, çanak biçiminde, darbukaya benzer bir çeşit çalgı.
derdikmek		İçlenmek, dert edinmek.
deveturpu		Yenilen bir ot.
devlikesi	ertesi	Bir günün, bir haftanın, bir ayın, bir yılın ardından gelen (gün, hafta, ay, mevsim, yıl).
devrekamber	ayçiçeği	1. Birleşikgillerden, sarı renkli çiçeği çok iri olan, yurdumuzda çok yetiştirilen bir bitki, gün çiçeği, günebakan, gündöndü (Helianthus annuus).
deyha		İşte, orada, şurada.
dıkılmak		İçeri girmek.
dıkım	tıkım	Ağzın alabileceği büyüklükte lokma.
dıkmak	tıkmak	1. İterek, zorla, aceleyle sokmak.
dırımak	tırmıklamak	Üzerinde tırmık çekerek toprağı işlemek.
dikme	dikme	5. Fidan, yeni dikilmiş fidan.
diniz		Sakin : Diniz durun ülen!
dişemek	dişemek	Diş çıkarmak.
dişirmek	devşirmek	1. Bir araya getirmek, derlemek, toplamak: Şu elmaları dişirin.
ditmiklemek	didiklemek	2. Bir yerin veya bir şeyin içindeki eşyayı karıştırarak aramak, araştırmak.
dizlik	dizlik	İş önlüğü.
dobalan	domalan	Asklı mantarlardan, toprak içinde yumru biçiminde yetişen, yenilebilen bir bitki, yer mantarı, karakeme (Tuber melanosporum).
dolukmak	dolukmak	Göz yaşarmak, ağlayacak duruma gelmek.
domuşmak	somurtmak	Küskünlüğünü, bir şeye sıkıldığını, keyifsizliğini anlatacak biçimde yüzünü buruşturmak, surat asmak.
doşan		Kullanılmış, eskimiş giyecek eşya.
doyun		Bir toprak çeşidi : Göğ doyun'la duvarı çaldım.
dölek	dölek	1. Ağırbaşlı, uslu, ağır davranışlı.
döngel		Ağaçların uç dallarındaki meyvelere ulaşmak için kullanılan ucu çengelli sırık.
duluk	duluk	3. Yüzün şakakla çene arasındaki yanı.
düğürcük	düğürcük	İnce bulgur.
dürü	dürü	4. Düğüne çağrılanlara düğün sahibi tarafından verilen armağan.
dürüm	dürüm	2. İçine türlü katıklar konularak sarılmış yufka ekmeği veya ince pide.

E
ebilan		Kertenkele.
eğiş		Bıçkının ağzından dökülen ağaç tozları.
eğsi	eğsi	Ucu yanmış odun, köseği: Damına eğsi atmak (deyim) - Kötülük düşünmek, bu evden ölü çıksın demek-.
ekelemek		Seyrek olarak saçmak. Tomatise duz ekele.
elcek		Eldiven.
eletmek	iletmek	1. Götürmek, ulaştırmak, nakletmek, geçirmek.
elleğem		Herhalde, galiba, zannedersem.
elleşmek	elleşmek	6. Ağır bir yükü kaldırmak için birkaç kişi birden tutmak.
ellice		Yağ tavası.
embel		Üvendire.
emişik		Sütkardeş.
esmek		Eksiltmek: Köfe esilmiş!
eşşik		Meyvelerin yenmeyen iç kısımları.
evermek	evermek	Evlendirmek.
evselemek		Tahıl içindeki tozu eleyerek rüzgarda uçurmak.
evsimek		Taş, çakıl, kabuk gibi şeyleri ayıklamak.
evtik		Oyalanacak şey, hobi.

F
fakı		Hoca.
feldirdemek		Titremek (organ için): Dizlerim feldirdiyor.
ferenik		Sacın küçüğü.
ferik	ferik	1. Kümes hayvanlarının civcivlikten çıkmış yavrusu, piliç, ferik elması.
fıcıtmak	fırlatmak	Hızla atmak, bulunduğu yerden dışarı atmak.
fışgın	fışkın	1. Bir ağacın dibinden süren ince dal, sürgün, filiz, dal, piç.
filik		Tiftik.
fisirti		İsilik.
fişgene	salyangoz	Yumuşakçalardan, bahçelerin nemli yerlerinde yaşayan, sarmal kabuklu küçük hayvan (Helix).
foturdamak		Ekşimekten köpürmek : Yoğurt foturdamış gı!
fonnuka, honnuka		Delik : Fonnukayı aç da Alanark'tan su gelsin.

G
gabık	kabuk	1. Bir şeyin üstünü kaplayan ve onu dış etkilere karşı koruyan, kendiliğinden oluşmuş sertçe bölüm
gağıl		Çakıl: Şu toprak çok gağıllı.
galle	sincap	Sincapgillerden, ağaçlarda yaşayan, genellikle meyveyle beslenen, çok tüylü, uzun kuyruklu, ince gövdeli bir hayvan, değin, çekelez (Sciurus vulgaris).
ganırtmak	kanırmak	Büküp zorlayarak yerinden oynatmak.
gamga		Küçük odun plakası.
gardalı		Potlu, kıvrıntılı : Ceketin arkası gardalı duruyor.
gaspanek		Kasıtlı olarak.
geçibiciği	keçimemesi	Sert kabuklu, iri taneli, uzunca, beyaz veya kırmızımsı bir çeşit üzüm.
gelberi	gelberi	4. Ağaç dallarını budamak için kullanılan eğri demir.
geleni	geleni	Tarla faresi, büyük fare.
gepirdek		Şaşkın şaşkın koşan.
gepre		Kıldan örülmüş kaşağı.
gıbıdık		Kısa ve hızlı yürüyen.
gıncıfıllı		Süslü.
gızınmak		Isınmak.
gicişmek	gicişmek	Kaşınmak, kaşıntı duymak, gidişmek.
gileboru	kirebolu	Arıların kovan deliğini kapamak için kullandıkları sarı ve yumuşak madde.
gişin		Haydi gidelim.
giyrek		Kaburga.
goduş		Kendini beğenmiş.
goduşlanmak		Böbürlenmek.
goman		Haydi yiyin.
gonur	konur	Esmer, açık kestane renginde olan.
göbet		Suyun anafor yaptığı derin yer.
göğcort		İri yuvarlak beyaz bir üzüm çeşidi.
göğermek	gövermek	1. Yeşermek.
gökgarga	gökkuzgun	Gökkuzgunumsular takımının gökkuzgungiller familyasından, başı, kanatları mavi, boyun ve karnı yeşil göçücü kuş (Coracias garrulus).
gölük	gölük	Yük taşıyan ve binilen at, eşek, beygir, katır vb. hayvan.
gömük		Balçık.
gömüksü		Bataklık gibi kokan.
gönen	gönen	2. Nem, rutubet.
götün götün	götün götün	Geri geri, kıçın kıçın.
göynek		Gömlek, fanila.
göynümek	göynümek	2. Ham meyve olgunlaşmak.
gözer	gözer	Buğday, toprak vb.nin elendiği iri gözlü kalbur.
gubarmak	kubarmak	2. Çalımlı bir tavır takınmak.
gubuz		Yalan, abartılı söz söyleyen.
gula	kula	Krem rengi, açık sarı.
gulugulu		Hindi.
gücün	gücün	2. Güçlükle, ancak, zorla.
gümbülü		Bohçalı.
günsüz	prematüre	Erkendoğan.

H
hangırda		Hangi yerde? Nerede?
hareni		Küçük kazan.
harnıp		Keçiboynuzu.
haşıl		Un haşlaması.
hayma		Dam üstlerine yapılan yazın yatılan çardak.
helki	helke	Bakraç, kova, herke.
heye	he	Evet.
hezen		Dam örtmeye yarayan uzun büyük ağaç.
hırlak		Döğüşe hazır kimse.
hırtlak		Olgunlaşmamış küçük kavun.
hoputmak		Sırtına almak.